Mijn naam is Bodhi.
Levensvonk Uitvaarten is ontstaan vanuit mijn eigen ervaringen met verlies, het leven en alles wat daarbij komt kijken.
In de uitvaartzorg vond ik iets wat voor mij heel natuurlijk voelt: ruimte maken voor verhalen, herinneringen, verdriet, liefde en verbinding.
Al op jonge leeftijd werd ik geconfronteerd met overlijden. Door de jaren heen verloor ik meerdere dierbaren en zag ik van dichtbij hoe groot de impact van verlies kan zijn.
Die ervaringen hebben mij gevormd.
Ze hebben me geleerd hoe belangrijk het is om écht te luisteren. Hoe waardevol het is wanneer mensen zich gezien voelen. En hoeveel betekenis een persoonlijk afscheid kan hebben.
Ik geloof niet in standaard afscheid nemen, omdat geen enkel leven standaard is geweest.
Daarom neem ik de tijd om mensen te leren kennen. Om te luisteren naar wie iemand was, wat iemand belangrijk vond en welke herinneringen een leven bijzonder maakten.
Openheid, eerlijkheid en oprechte aandacht vormen de basis van mijn begeleiding.
Mijn wens is dat nabestaanden zich gehoord voelen, dat er ruimte is voor hun verhaal en dat zij terug kunnen kijken op een afscheid dat werkelijk recht deed aan hun dierbare.
Want achter ieder afscheid schuilt een uniek leven.
En dat leven verdient het om gezien te worden.
Elk leven laat sporen na: in de mensen die van iemand hebben gehouden, in de verhalen die worden verteld, in de herinneringen die blijven. Die sporen verdienen een afscheid dat er recht aan doet.
Ik begon Levensvonk omdat ik merkte dat een afscheid zo veel meer kan zijn dan een standaard dienst. Het kan een moment worden van echte verbinding, van herkenning, van troost.
Ik werk alleen. Dat betekent: je hebt altijd met mij te maken. Geen wisselende gezichten. Van het eerste gesprek tot de laatste dag. Ik ben er.
Ik geloof niet in standaard afscheid nemen, omdat geen enkel leven standaard is geweest.
De klaproos groeit op grond die is omgewoeld en veranderd. Zij staat voor mij symbool voor de kracht die mensen kunnen vinden na verlies, en voor de ruimte die er, naast verdriet, ook weer kan zijn.
Dat is de vonk die ik probeer te bewaken.
Voordat ik ook maar iets regel, wil ik weten wie je dierbare was. Wat maakte hem of haar bijzonder? Wat moet er beslist bij zijn op dit afscheid?
Van de gemeente tot het uitvaartcentrum, van de muziek tot de bloemen; ik neem de praktische last van je over, zodat je kunt zijn bij wie je wilt zijn.
Ook na de uitvaart ben ik er nog. Voor vragen, voor een gesprek, voor wat je nodig heeft. Het afscheid is een dag. De rouw duurt langer.
Een kennismakingsgesprek is altijd vrijblijvend. Je hoeft nog niets te weten of te beslissen. We beginnen gewoon met praten.